Vaderdagrit 2015: we gaan een grens over

[tekst: Floor ten Brink] [foto’s: Onno Kuijken]De vaderdagrit start bij Natuurmonumenten in Roosendaal. Koffie met appelgebak is een goed begin van de rit waaraan ruim honderd Land Rovers deelnemen. Het eind is op een terras in Riel; een mooie afsluiting van een mooie rit door voor velen onbekend gebied.

De grens Nederland – België: De route gaat eerst naar het zuiden. We rijden door bossen en weilanden met koeien naar België. Na de Slag bij Waterloo, toen Nederland en België één land waren, was hier geen grens. In 1843, na de Belgische afscheiding, werd de grens afgebakend met gietijzeren grenspalen. Toen werd er veel gesmokkeld tussen beide landen; de vele smokkelaarsroutes verwijzen daar nog naar. Later, in de Eerste Wereldoorlog, was Nederland neutraal en België bezet door Duitsland. Het Duitse leger had een hoog hekwerken op de grens gezet, met op de draden een spanning van 2000 Volt – de zogenaamde ‘Dodendraad’. Toch lukte het veel Belgen om uit hun bezette land naar ons neutrale land te vluchten. Tegenwoordig is de grens alleen nog te herkennen aan de verschillende verkeersborden en het andere snelheidsregime. Waar de Belgische 70 km/h-zone eindigt begint de Nederlandse 60 km/h-zone. Het is alleen voor de oplettende mensen te zien. Waar de straatnaam ‘Frans baantje’ vandaan komt is ons echter een raadsel.

Onverharde wegen: Wat je veel ziet in Brabant: openbare onverharde wegen. De organisatie heeft daar dankbaar gebruik van gemaakt; de route gaat over veel zandwegen. Ondanks dat het al een paar dagen heeft geregend en vandaag ook af en toe regent, stuift het zand van de wegen alsof je door de woestijn rijdt. Dat levert natuurlijk veel mooie foto’s op. En zand tussen je boterham. Zand schuurt de maag. En de bewegende delen van de auto…

Kapelletjes en kruisen: Brabant staat ook bekend om de vele kapelletjes en kruisen en inderdaad komen we er heel veel tegen. Sommige kapellen zijn heel sober: een klein inhammetje met een beeld van Maria en kindeke Jezus, maar andere zijn mansgrote kapellen. Er staan altijd waxinelichtjes en bloemen bij/in de kapelletjes. Ook de kruisen zijn er in allerlei soorten en maten. Nergens in Nederland zie je er zo veel als hier. En wat opvalt: ze zijn altijd netjes verzorgd en er zit geen graffiti op.

Omgeving: We zien natuurlijk meer dan alleen maar kapelletjes en kruisen. In de buurt van Zundert valt het aantal boomkwekerijen op. Goede grond kennelijk. Veel agrarisch gebied; veel koeien in de wei en ook wat varkensstallen; nog zo’n kenmerk van Brabant.We rijden ook regelmatig door het bos. Dat is met name prettig als het regent; onder een grote kastanje met een dicht bladerdek kan je rustig droog koffie zitten drinken terwijl het heel hard regent.

De algemene conclusie is zoals altijd: mooie route, mooie, afwisselende omgeving en goed georganiseerd. Dank weer aan de allroadcommissie.

Type artikel: 

     

Kortweg LRCH is een vereniging van liefhebbers van het Engelse merk Land Rover ... 

Gebruikerslogin